Kompendium wiedzy o przekierowaniach na WordPressie

Przekierowanie na WordPressie ustawisz wtyczką, w pliku .htaccess albo w panelu hostingu. Ważniejszy od metody jest wybór kodu (przy stałej zmianie 301) i właściwego adresu docelowego, bo od nich zależy, czy Google zacznie pokazywać nowy adres zamiast starego. Poniżej znajdziesz, kiedy przekierowanie jest potrzebne, jak je ustawić krok po kroku i jak sprawdzić, czy działa.

Czym jest przekierowanie na WordPressie?

Przekierowanie to odpowiedź serwera, która mówi przeglądarce i robotowi Google: tej treści szukaj pod innym adresem. Klient klika stary link i bez żadnego działania trafia na nową stronę.

Bez przekierowania stary adres zwraca błąd 404. Klient, który trafia na pustą stronę z wyników wyszukiwania, newslettera albo starego posta w mediach społecznościowych, zwykle wraca do wyników i wybiera kogoś innego. Google też nie trzyma takich adresów: adresy, które są w indeksie i zaczynają zwracać błąd 4xx, wypadają z indeksu.

Przekierowanie nie jest specjalną funkcją WordPressa. Należy do technicznych podstaw widoczności w Google: decyduje, który adres robot zobaczy i pokaże w wynikach.

To ten sam mechanizm co w każdym serwisie, a WordPress daje tylko kilka miejsc, w których można go ustawić.

Który kod przekierowania wybrać?

W większości sytuacji wybierz 301, czyli przekierowanie stałe. Google dzieli przekierowania na stałe i tymczasowe. Różnią się tym, który adres zostaje w wynikach wyszukiwania.

Kod	Rodzaj	Co robi Google	Kiedy użyć
301, 308	stałe	traktuje przekierowanie jako silny sygnał, że w wynikach ma być nowy adres	zmiana adresu wpisu, nowa domena, przejście na HTTPS, połączenie dwóch stron w jedną
302, 303, 307	tymczasowe	idzie za przekierowaniem, ale w wynikach zwykle zostawia stary adres	krótka akcja, przerwa techniczna, strona chwilowo niedostępna
meta refresh, JavaScript	stałe albo tymczasowe, zależnie od ustawienia	odczyta je, ale woli przekierowanie po stronie serwera	tylko gdy nie masz dostępu do serwera ani wtyczki

Google wprost zaleca stałe przekierowanie po stronie serwera, kiedy tylko to możliwe. Przekierowanie w JavaScripcie traktuje jako ostateczność, bo jeśli renderowanie strony się nie uda, robot może go w ogóle nie zobaczyć.

Najczęstsza pomyłka to 302 przy zmianie, która jest na stałe. Google może wtedy dalej uznawać stary adres za główny. Więcej o samym kodzie 301 przeczytasz we wpisie Czym jest przekierowanie 301.

Kiedy na WordPressie potrzebujesz przekierowania?

Zawsze wtedy, gdy adres, który ktoś zna, zapisał albo zalinkował, przestaje prowadzić do treści. Na WordPressie najczęściej dzieje się to w sześciu sytuacjach.

• Zmiana adresu wpisu albo strony. Poprawiasz końcówkę adresu, np. z /porady-2022/ na /porady/. WordPress sam przekierowuje kodem 301 stary adres wpisu po zmianie końcówki, ale nie robi tego dla treści hierarchicznych, takich jak strony. Dlatego zawsze otwórz stary adres i sprawdź.
• Usunięta strona albo produkt. Jeśli masz stronę, która odpowiada na tę samą potrzebę (następca produktu, kategoria), przekieruj na nią. Jeśli takiej nie ma, uczciwy kod 404 albo 410 jest lepszy niż przekierowanie na stronę główną. Różnice opisujemy we wpisie o błędach 404 i 410.
• Wersja z www i bez www. Ta sama strona pod dwoma adresami to dwa adresy z tą samą treścią. Google zaleca wybrać jeden i przekierować na niego pozostałe.
• Przejście z HTTP na HTTPS. Każdy adres zaczynający się od http:// powinien prowadzić do swojego odpowiednika z https://.
• Nowa domena. Każdy adres starej domeny prowadzi do tej samej treści w nowej domenie, a nie do jej strony głównej.
• Zmiana struktury linków. Np. z adresów z datą (/2022/05/nazwa-wpisu/) na same nazwy wpisów. Jedna zmiana w ustawieniach bezpośrednich odnośników zmienia adresy wszystkich wpisów naraz.

Duplikat w postaci wersji z www i bez www nie jest naruszeniem zasad Google. Według dokumentacji kanonikalizacji część powielonej treści w serwisie jest normalna. Bez przekierowania Google sam wybiera jednak adres główny, niekoniecznie ten, który chcesz pokazywać klientom.

We wszystkich sytuacjach cel jest ten sam: każdy stary adres prowadzi jednym krokiem do jednego, właściwego nowego adresu.

Jak ustawić przekierowanie we wtyczce?

Najprościej wtyczką do przekierowań, bez dotykania plików na serwerze. Popularna jest osobna wtyczka Redirection, a menedżer przekierowań mają też niektóre wtyczki SEO.

1. Zrób kopię zapasową strony.
2. W panelu WordPressa, w sekcji Wtyczki, wyszukaj i zainstaluj wtyczkę do przekierowań.
3. W jej ustawieniach wpisz adres źródłowy, czyli stary, np. /stara-oferta/.
4. Wpisz adres docelowy, najlepiej pełny, z https:// i właściwą wersją domeny.
5. Wybierz kod 301, jeśli zmiana jest stała.
6. Zapisz i otwórz stary adres w oknie prywatnym przeglądarki. Powinien od razu przenieść Cię na nowy.

Literówka w adresie docelowym to przekierowanie do strony, która nie istnieje. Dlatego krok szósty jest obowiązkowy przy każdym wpisie.

Wtyczka wygodnie obsługuje pojedyncze adresy. Ma jedno ograniczenie: działa dopiero wtedy, gdy uruchomi się WordPress. Przy kilkuset adresach po migracji albo przy przekierowaniu całej domeny lepiej ustawić reguły na serwerze.

Jak ustawić przekierowanie w pliku .htaccess?

Plik .htaccess to plik konfiguracyjny serwera Apache, który leży w głównym katalogu WordPressa. Reguły w nim działają, zanim WordPress się uruchomi, więc to dobre miejsce na przekierowanie całej domeny: z www na bez www i z HTTP na HTTPS. Więcej o samym pliku przeczytasz we wpisie Czym jest plik .htaccess.

Zanim zaczniesz, sprawdź dwie rzeczy. Po pierwsze, na jakim serwerze działa strona. Na serwerze NGINX plik .htaccess nie działa, a przekierowanie ustawia się w konfiguracji serwera albo w panelu hostingu. Po drugie, zrób kopię pliku. Jeden błędny znak potrafi wyłączyć całą stronę.

Przykład dla Apache: przekierowanie z www na wersję bez www i z HTTP na HTTPS w jednym kroku. Reguły wklej na początku pliku, nad blokiem oznaczonym # BEGIN WordPress, bo WordPress nadpisuje każdą zmianę wewnątrz tego bloku.

RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTPS} off [OR]
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^www\.domena\.pl$ [NC]
RewriteRule ^(.*)$ https://domena.pl/$1 [L,R=301]

Pojedynczy adres przekierujesz jedną linią:

Redirect 301 /stara-oferta/ https://domena.pl/nowa-oferta/

Ustawienia w panelu muszą zgadzać się z regułą. W menu Ustawienia, Ogólne pola Adres WordPressa (URL) i Adres witryny (URL) wskazują tę samą wersję domeny, którą wybrałeś jako główną. Gdy panel wskazuje www, a reguła przekierowuje na wersję bez www, strona wpada w pętlę przekierowań.

Na koniec otwórz adres http://www.domena.pl/kontakt/. Powinien jednym przekierowaniem trafić na https://domena.pl/kontakt/.

Jak przejść na HTTPS bez utraty ruchu?

Przejście na HTTPS to przeniesienie całej witryny na nowe adresy, więc wymaga kilku kroków, nie jednego przekierowania. Google przy poprawnym certyfikacie wybiera wersję HTTPS jako adres kanoniczny zamiast jej odpowiednika HTTP.

1. Zainstaluj certyfikat SSL. Wielu dostawców hostingu robi to z poziomu panelu.
2. W menu Ustawienia, Ogólne zmień oba adresy witryny na https://.
3. Ustaw stałe przekierowanie 301 z HTTP na HTTPS dla wszystkich adresów (reguła z poprzedniej sekcji albo opcja w panelu hostingu).
4. Podmień stare adresy http:// zapisane w treściach i w bazie danych, np. wtyczką do wyszukiwania i zamiany. Zrób najpierw kopię bazy i uruchom próbę bez zapisu.
5. Sprawdź, czy strona nie wczytuje obrazów ani skryptów przez http://. Takie elementy przeglądarka może zablokować.
6. Zaktualizuj adres mapy witryny w Google Search Console i adres strony w narzędziach analitycznych.

Narzędzie do zmiany adresu w Search Console jest potrzebne tylko przy przenosinach na inną domenę lub subdomenę. Przy przejściu na HTTPS i przy zmianie www na wersję bez www Google go nie wymaga.

Nie licz na to, że sam HTTPS podniesie pozycje. Google pisze, że poza Core Web Vitals pozostałe elementy wygody użytkownika bezpośrednio nie poprawiają pozycji. HTTPS chroni dane wpisywane przez klienta w formularzach. Pozwala też uniknąć ostrzeżeń przeglądarki.

Jakie błędy w przekierowaniach kosztują ruch?

Najdrożej kosztują błędy, które zostają niezauważone przez miesiące, bo strona z pozoru działa.

• Łańcuchy przekierowań. Adres A prowadzi do B, a B do C. Google radzi przekierowywać od razu do celu, a gdy się nie da, trzymać łańcuch krótki: najlepiej nie więcej niż 3 kroki i mniej niż 5. Roboty Google domyślnie przechodzą najwyżej 10 kroków.
• Pętle. A prowadzi do B, a B z powrotem do A. Strona się nie otwiera. Najczęściej to konflikt wtyczki, pliku .htaccess i adresu w ustawieniach WordPressa.
• Wszystko na stronę główną. Klient szukał konkretnego produktu, a dostaje stronę główną i zaczyna od zera. Google prosi, by przekierowania z nieaktualnych adresów prowadziły do właściwych stron.
• 302 zamiast 301. Przy trwałej zmianie stary adres może dalej uchodzić za główny.
• Linki wewnętrzne do starych adresów. Google zaleca linkować w obrębie serwisu do adresu kanonicznego. Menu, stopkę i linki we wpisach poprawiasz u źródła, a przekierowanie zostaje dla linków, których nie zmienisz, np. z innych stron.
• Zbyt wczesne usunięcie przekierowań. Po przeniesieniu witryny Google radzi utrzymywać je jak najdłużej, zwykle co najmniej rok. Po ich usunięciu stare linki znów stają się niedziałającymi linkami.

Jak sprawdzić, czy przekierowania działają?

Sprawdź każdy stary adres: czy prowadzi jednym krokiem pod właściwy adres i czy odpowiada kodem 301.

1. Otwórz stary adres w oknie prywatnym przeglądarki i zobacz, gdzie trafiasz.
2. Sprawdź kod odpowiedzi w narzędziach deweloperskich przeglądarki (zakładka Sieć) albo w rozszerzeniu, które pokazuje kody HTTP. Powinien być 301 albo 308 i jeden krok.
3. W Google Search Console sprawdź nowy adres narzędziem do sprawdzania adresów URL, a w raporcie indeksowania stron obserwuj adresy z przekierowaniem i z błędem 404.
4. Po większej zmianie przeskanuj serwis crawlerem i wyszukaj łańcuchy, pętle oraz linki wewnętrzne do adresów z przekierowaniem.
5. Przez kolejne tygodnie porównuj kliknięcia z Google dla najważniejszych stron przed zmianą i po niej.

Po przeniesieniu witryny pozycje mogą się przejściowo wahać. Według Google w średnich serwisach podmiana adresów w wynikach trwa kilka tygodni lub dłużej, a w dużych jeszcze dłużej. Stary adres przez jakiś czas może być widoczny jako alternatywna nazwa nowego.

Co zrobić teraz?

Przekierowania najtaniej ustawić przed zmianą, nie po niej. Zanim zmienisz adres, domenę albo strukturę linków, przygotuj listę przekierowań.

• Przy pojedynczej zmianie adresu ustaw 301 we wtyczce i sprawdź stary adres w oknie prywatnym.
• Przy zmianie domeny, przejściu na HTTPS albo nowej strukturze linków przygotuj mapę: stary adres obok nowego, dla każdej strony, która ma ruch albo linki.
• Przekierowania całej domeny ustaw na serwerze, a ustawienia adresu w WordPressie dopasuj do reguły.
• Popraw linki wewnętrzne i mapę witryny od razu, a przekierowania zostaw na co najmniej rok.

Co dalej: jeśli Twoja strona albo sklep działa na WordPressie i planujesz większą zmianę, zacznij od listy stron, które dziś dają Ci najwięcej wejść z Google. To one wymagają najstaranniejszej mapy przekierowań. Jak pracujemy z serwisami na tej platformie, opisujemy na stronie pozycjonowania stron na WordPressie.

Najczęstsze pytania.

Czy przekierowanie 301 przenosi całą moc linków?

Google nie podaje tego w procentach. Traktuje stałe przekierowanie jako silny sygnał, że nowy adres ma zastąpić stary w wynikach. Linki, które możesz zmienić u źródła, warto mimo to podmienić na nowy adres.

Czy po przekierowaniu stary adres od razu zniknie z Google?

Nie zawsze. Google zapamiętuje stary adres jako alternatywną nazwę nowego i przez jakiś czas może go jeszcze pokazywać, a po przeniesieniu domeny takie nazwy z czasem same znikają.

Jak przekierować stronę bez wtyczki i bez dostępu do pliku .htaccess?

Wielu dostawców hostingu ma w panelu opcję przekierowań. Jeśli jej nie ma, przekierowanie 301 można ustawić w PHP funkcją header(), zanim strona wyśle jakąkolwiek treść; Google pokazuje taki przykład w swojej dokumentacji.

Czy przekierowanie spowalnia stronę?

Każdy krok przekierowania to dodatkowe żądanie do serwera, więc pojedyncze przekierowanie jest niezauważalne, a łańcuch kilku kroków już wydłuża wczytywanie. Dlatego linki w menu i we wpisach prowadź od razu do adresów docelowych.