Na czym polega błąd 410 oraz 404 na stronie?

Błąd 404 oznacza, że serwer nie znalazł strony pod podanym adresem, ale nie mówi, czy to stan chwilowy, czy stały. Kod 410 mówi wprost, że strona zniknęła celowo i na stałe. Google traktuje oba kody tak samo i usuwa taki adres z indeksu, więc o wyborze decyduje to, co chcesz przekazać użytkownikom i robotom, a nie obawa o pozycje.

Czym jest kod stanu HTTP?

Kod stanu HTTP to trzycyfrowa liczba, którą serwer odsyła przeglądarce albo robotowi wyszukiwarki w odpowiedzi na każde żądanie strony. Mówi, czy strona się wczytała, czy przeniesiono ją pod inny adres, czy wystąpił błąd.

Pierwsza cyfra wskazuje klasę odpowiedzi:

Klasa	Znaczenie	Przykłady
1xx	informacja, żądanie jest w toku	100, 103
2xx	sukces, strona działa	200
3xx	przekierowanie pod inny adres	301, 302, 307, 308
4xx	błąd żądania: zasobu nie ma albo dostęp jest zablokowany	403, 404, 410, 429
5xx	błąd serwera	500, 503

Dla SEO najważniejsze jest to, że Google indeksuje wyłącznie strony, które zwracają kod 200. Każdy inny kod zmienia to, co robot zrobi z adresem. Jak kody odpowiedzi wpisują się w całą widoczność w wyszukiwarce, opisujemy na stronie Google Search.

Co oznacza błąd 404?

Kod 404 (Not Found) oznacza, że serwer odebrał żądanie, ale nie znalazł strony pod tym adresem. Według dokumentacji MDN kod 404 nie mówi, czy brak jest chwilowy, czy stały.

Kody 4xx formalnie należą do błędów po stronie żądania. W praktyce przyczyna 404 rzadko leży po stronie użytkownika. Najczęstsze źródła to:

• usunięta podstrona albo produkt bez następcy,
• zmieniony adres URL bez przekierowania, np. po zmianie struktury kategorii albo po migracji sklepu,
• literówka w linku na Twojej albo na cudzej stronie,
• link w starej mapie witryny, w kampanii reklamowej albo w mailingu.

Link, który prowadzi do strony 404, nazywa się martwym linkiem (broken link). Pojedynczy taki link w starym wpisie to drobiazg. Martwy link w menu, w koszyku albo w reklamie, za którą płacisz, oznacza już utracone zapytania i sprzedaż.

Co oznacza błąd 410?

Kod 410 (Gone) oznacza, że strona była pod tym adresem, ale usunięto ją celowo i na stałe. MDN opisuje go jako stan, który „prawdopodobnie jest trwały”. Przeglądarki i inne programy nie powinny ponawiać żądań do takiego adresu.

Kod 410 nie pojawia się sam. Ustawia go administrator albo programista w konfiguracji serwera, w pliku .htaccess albo we wtyczce do przekierowań w CMS. Dlatego, inaczej niż 404, kod 410 jest zawsze decyzją, a nie przypadkiem.

Typowe sytuacje, w których ma sens:

• produkt wycofany na stałe, bez zamiennika w ofercie,
• zakończona akcja promocyjna, której strona nie wróci,
• treści usunięte z powodów prawnych albo wizerunkowych,
• podstrony wygenerowane przez spam albo włamanie na stronę, których nigdy nie chciałeś mieć.

Ta sama dokumentacja radzi: jeśli nie wiesz, czy brak strony jest trwały, wybierz 404.

Czy Google traktuje błąd 410 inaczej niż 404?

Nie. Według dokumentacji Google Search Central wszystkie błędy 4xx poza 429 są traktowane tak samo: robot przekazuje dalej informację, że treści nie ma, a adres wcześniej zaindeksowany wypada z indeksu. Treści z takiej strony Google nie wykorzystuje.

W starszych poradnikach można przeczytać, że kod 410 sprawi, że robot już nigdy nie wróci pod adres. To nieprawda. Pomoc Search Console mówi, że nie da się sprawić, żeby Googlebot na zawsze zapomniał adres. Będzie go odwiedzał coraz rzadziej. Dotyczy to obu kodów.

Dwie rzeczy warto zapamiętać:

• Błędy 404 i 410 nie są karą dla witryny. Według tej samej pomocy 404 nie musi być problemem, jeśli stronę usunięto bez zamiennika.
• Kody 4xx (poza 429) nie spowalniają skanowania. Inaczej działają błędy 5xx i kod 429: Google czyta je jako przeciążenie serwera i zwalnia.

Kod odpowiedzi ma też znaczenie dla AI Search. AI Overviews i AI Mode w Google pokazują jako źródło tylko strony, które są w indeksie i mogą wyświetlić się z opisem, jak podaje dokumentacja funkcji AI w wyszukiwarce. Strona z błędem 404 albo 410 wypada więc także z tych odpowiedzi.

Kiedy użyć 404, kiedy 410, a kiedy przekierowania 301?

O wyborze decyduje jedno pytanie: czy na stronie jest dziś inna treść, która odpowiada na tę samą potrzebę klienta.

Sytuacja	Kod	Dlaczego
Treść przeniesiona pod nowy adres albo scalona z inną stroną	301 albo 308	użytkownik i robot trafiają na nowy adres; Google traktuje go jako docelowy
Strona usunięta na stałe, bez odpowiednika	410 albo 404	adres wypada z indeksu, a użytkownik widzi jasny komunikat
Nie wiesz, czy strona wróci	404	kod nie przesądza, czy brak jest trwały
Strona chwilowo niedostępna, np. przez prace techniczne	503, nie 404	Google zwalnia skanowanie, a adres na początku zostaje w indeksie
Produkt chwilowo niedostępny	200	strona zostaje z informacją o dostępności i propozycją zamienników

Przekierowanie stałe ma sens tylko wtedy, gdy nowa strona naprawdę zastępuje starą. Google traktuje adres docelowy przekierowania 301 i 308 jako kanoniczny, a przy przekierowaniach tymczasowych (302, 307) stary adres może zostać w wynikach. Więcej o samym przekierowaniu piszemy we wpisie Czym jest przekierowanie 301?

Błąd 5xx to rozwiązanie na godziny, nie na tygodnie. Adres, który długo zwraca błąd serwera, też w końcu wypada z indeksu.

Przy migracji strony Google zaleca, żeby adresy bez nowego odpowiednika zwracały 404 albo 410, a przekierowania zostały na miejscu możliwie długo, zwykle co najmniej rok. Cały proces opisujemy w tekście Migracja strony internetowej: jak zrobić to dobrze?

Czym jest soft 404 i dlaczego to gorszy błąd?

Soft 404 to strona, która pokazuje komunikat „nie znaleziono” albo jest pusta, a serwer odsyła dla niej kod 200. Google rozpoznaje taką stronę po treści i oznacza ją w Search Console jako błąd soft 404.

Soft 404 jest gorszy od zwykłego błędu 404, bo kod mówi robotowi coś innego niż treść. W raporcie indeksowania stron Google zaleca, żeby strony, których naprawdę nie ma, zwracały kod 404. Soft 404 powstaje najczęściej w trzech sytuacjach:

• strona błędu w CMS wygląda poprawnie, ale serwer odsyła dla niej 200,
• pusta kategoria albo wynik wyszukiwania wewnętrznego bez produktów,
• wiele usuniętych adresów przekierowanych hurtem na stronę główną.

Ostatni przypadek opisuje wprost dokumentacja migracji Google: przekierowanie wielu niepowiązanych adresów na jedną stronę, np. główną, może zostać potraktowane jak soft 404. Zysku z takiego przekierowania nie ma, a użytkownik ląduje w miejscu, którego nie szukał.

Jak powinna wyglądać strona błędu 404?

Dobra strona błędu zwraca kod 404 albo 410 i pomaga użytkownikowi pójść dalej. Klient, który trafił na martwy link z reklamy albo z wyszukiwarki, powinien w kilka sekund znaleźć to, czego szukał.

• Krótki komunikat bez żargonu: pod tym adresem nie ma już strony.
• Wyszukiwarka wewnętrzna oraz linki do głównych kategorii albo najpopularniejszych produktów.
• Ten sam wygląd i menu co reszta witryny.
• Kontakt dla klienta, który szukał konkretnej rzeczy.

MDN dopuszcza na stronie błędu humor, pod warunkiem że użytkownik rozumie, dlaczego widzi coś innego, niż się spodziewał. Najważniejsza zasada jest techniczna: ładnie zaprojektowana strona błędu nadal musi odsyłać kod 404 albo 410, a nie 200.

Jak sprawdzić kod odpowiedzi strony?

Pojedynczy adres sprawdzisz w przeglądarce, całą witrynę w Search Console albo w crawlerze.

1. Przeglądarka. W Chrome naciśnij F12, przejdź do zakładki Network (Sieć) i odśwież stronę. Kod odpowiedzi zobaczysz w kolumnie Status w pierwszym wierszu, czyli przy samym dokumencie.
2. Search Console. Raport indeksowania stron pokazuje adresy z błędem 404, soft 404 i innymi błędami 4xx, które znalazł Googlebot. Narzędzie do sprawdzania adresów URL pokazuje, jak Google widzi pojedynczą stronę.
3. Crawler. Programy takie jak Screaming Frog albo Sitebulb przechodzą po całej witrynie jak robot. Wypisują każdy link, który prowadzi do błędu, razem ze stroną, na której ten link stoi.

Search Console pokazuje też adresy, do których nigdy nie linkowałeś, np. z literówek na cudzych stronach. Google radzi poprawiać przede wszystkim te błędy 404, do których linkujesz sam albo które są w mapie witryny. Resztę możesz zostawić. Wyjątek to adres, do którego prowadzą wartościowe linki z innych stron: wtedy przekieruj go na najbliższy odpowiednik, żeby klient z tego linku nie trafiał na błąd.

Co zrobić teraz?

Błędów 404 i 410 nie musisz się bać, ale warto nimi zarządzać. Kolejność działań:

1. Otwórz w Search Console raport indeksowania stron i wypisz adresy z błędem 404 oraz soft 404.
2. Oddziel adresy, do których linkujesz sam albo które masz w mapie witryny. Te popraw w pierwszej kolejności: zmień link albo dodaj przekierowanie.
3. Dla usuniętych stron, które miały ruch albo linki z innych witryn, ustaw przekierowanie 301 na najbliższy odpowiednik.
4. Strony usunięte na stałe i bez odpowiednika zostaw z kodem 404 albo ustaw 410. Wybór między tymi kodami nie zmienia pozycji.
5. Sprawdź, czy strona błędu odsyła prawdziwy kod 404, a nie 200.

Najważniejszy wniosek: kod odpowiedzi jest informacją dla robota, a strona błędu informacją dla klienta. Zadbaj o obie, zanim usuniesz kolejną stronę z oferty.

Najczęstsze pytania.

Czy można szybciej usunąć stronę z wyników Google?

Tak, narzędziem do usuwania stron w Search Console: Google ukrywa stronę zwykle w ciągu dnia, ale tylko na około 6 miesięcy. Na stałe stronę usuwa dopiero skasowanie treści, zabezpieczenie hasłem albo znacznik noindex.

Czy usuniętą stronę warto zablokować w pliku robots.txt?

Nie. Robot, któremu zablokujesz dostęp, nie zobaczy kodu 404 ani 410, więc nie dowie się, że strony już nie ma. Google wprost odradza robots.txt jako sposób na usunięcie strony z wyników.

Czy błąd 404 dotyczy też obrazów i plików PDF?

Tak. Kod 404 może zwrócić każdy zasób: grafika, plik PDF, skrypt albo arkusz stylów. Przy migracji Google zaleca uwzględnić w mapie starych adresów także obrazy, filmy oraz pliki CSS i JavaScript.

Czym różni się błąd 403 od 404?

Kod 403 oznacza, że strona istnieje, ale serwer odmawia do niej dostępu. Kod 404 oznacza, że serwer w ogóle nie znalazł strony pod tym adresem.